Legenda polskiej literatury

Mówi się, iż “pióro jest silniejsze od miecza”. Na pozór wydawać by się mogło to dziwnym stwierdzeniem, jednak po głębszym przemyśleniu jest w tym wiele prawdy i mądrości. W końcu mało co, tak jak słowo pisane, jest w stanie wpłynąć na człowieka, zapaść w pamięć lub zakorzenić w nim pewne wartości, a nawet poderwać całe tłumy. Przykładem pisarza posługującego się swoim kunsztem wyśmienicie jest Henryk Sienkiewicz, autor między innymi “Ogniem i mieczem”.

Lata młodości

Urodzony 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej Sienkiewicz wywodził się ze zubożałej rodziny szlacheckiej, która to pieczętowała się herbem Oszyk. Był jednym z sześciorga dzieci Józefa i Stefanii Sienkiewiczów. Matka pisarza, wywodząca się ze starej, majętnej rodziny Cieciszowskich, również pisywała. W jej dorobku znajdują się wiersze, opowiadania, a także nowela “Jedynaczka”.

Młody Henryk uczęszczał do gimnazjum w Warszawie i już na etapie szkolnym zdobył pierwszą nagrodę za wypracowanie zatytułowane “Mowa Żółkiewskiego do wojska pod Cecorą”. Uzyskawszy w 1866 roku świadectwo dojrzałości podjął studia na wydziale lekarskim w Szkole Głównej Warszawskiej. Później jednak porzucił medycynę na rzecz studiów prawniczych, z których ostatecznie także zrezygnował i finalnie przeniósł się na wydział filologiczno-historyczny. Wtedy to rozpoczął prace nad swoimi literackimi dziełami, w tym nad pierwszą powieścią, która została opublikowana, pod tytułem “Na marne”.

Pisarska kariera

Sienkiewicz swój warsztat szlifował oraz rozwijał pisując jako dziennikarz, między innymi dla “Przegląd Tygodniowy”, “Tygodnik Ilustrowany”, a także dla “Gazety Polskiej” oraz “Niwy”, jednak w obu ostatnich przypadkach posługiwał się pseudonimem “Litwos”.

W 1876 roku wraz z grupą znajomych udał się w podróż do Stanów Zjednoczonych, co w tamtych czasach było czymś niespotykanym. Pod wpływem tego wyjazdu powstały “Listy z podróży do Ameryki”, które zamieszczone zostały w “Gazecie Polskiej”, a także takie utwory jak, między innymi “Komedia z pomyłek”, “Przez stepy”, “Za chlebem” czy “Latarnik”. W 1877 roku dziennik “Daily Evening Post” opublikował artykuł Sienkiewicza “Poland and Russia”, który zawierał atak skierowanym w stronę dwulicowej polityki władz rosyjskich. Wróciwszy w 1878 roku z USA, podróżował po różnych państwach europejskich, co przyczyniło się do powstania kolejnych dzieł.

Za całokształt twórczości pisarz został nagrodzony w 1905 roku nagrodą Nobla, a także otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Odznaczony został również honorowym obywatelstwem oraz medalem miasta Lwowa. Był członkiem Towarzystwa Tajnego Nauczania w Warszawie, Towarzystwa Historycznego we Lwowie, Czeskiej oraz Serbskiej Akademii Nauk i Sztuki, a także jednym z założycieli Towarzystwa Polskiej Macierzy Szkolnej.

W pokaźnym dorobku twórczym autora znajdują się takie nowele oraz powieści jak:

  • “Szkice węglem”
  • “Janko Muzykant”
  • “Pamiętnik poznańskiego nauczyciela”
  • “W krainie złota”
  • Trylogia: “Ogniem i mieczem”, “Potop”, “Pan Wołodyjowski”
  • “Quo vadis”
  • “Krzyżacy”
  • “W pustyni i w puszczy”, a także wiele innych.

Utwory Henryka Sienkiewicza, dzięki wybitnemu kunsztowi pisarskiemu oraz wyjątkowemu stylowi, nie tylko zyskały ponadczasową sławę i licznych fanów, ale również weszły w kanony lektur szkolnych, a wiele z nich zostało zekranizowanych oraz przetłumaczonych na inne języki. Pisarz po wybuchu I wojny światowej wyjechał do Szwajcarii, gdzie zmarł 15 listopada 1916 roku, pozostawiając za sobą niezwykłą spuściznę.

Książka zdjęcie utworzone przez pereslavtseva - pl.freepik.com

Czytaj dalej →